Eindejaarsklapper: Kleine Regenwulp

Intro

2019 zal ongetwijfeld voor veel vogelaars de boeken ingaan als een bewogen vogeljaar, een uitzonderlijk jaar. 2019 is het jaar van de (mogelijke) nieuwe soorten voor Nederland. Ook al zijn nog niet alle soorten aanvaard door het CDNA. Even een opsomming:

  • Azuurmees
  • Schildraaf 
  • Sakervalk 
  • Indische Kievit
  • Grijskopkievit
  • Alaskastrandloper 
  • Groene Fitis
  • Grote Vale Spotvogel 
  • Oostelijke Vale Spotvogel 

Op een gegeven moment is het alweer december en lopen we tegen het einde van het jaar aan. December is de maand om terug te blikken op het afgelopen jaar. Ik was al bezig met het schrijven van een jaaroverzicht voor 2019. Ik verwachtte ook niks meer. Zat ik er toch weer flink naast (gelukkig). Op 23-12 en vandaag (24-12) is wel weer gebleken dat het jaar pas over is als het ook echt over is.

Dinsdag 24 december 2019 

Eigenlijk begint dit verhaal op de middag van 23 december, rond 14:30. Terwijl ik in hartje Breda in een supermarkt sta komt er een melding binnen van een Kleine Regenwulp, ergens in Noord-Holland. Het zal toch haast te mooi zijn om waar te zijn? die zou wel van heel ver komen. Maar ja, alles lijkt te kunnen dit jaar. Aanvankelijk lichte twijfel, maar al gauw blijkt het echt om een Kleine Regenwulp(!!!) te gaan. Vandaag is onhaalbaar omdat je gauw 3 uur onderweg bent vanuit Breda, kerstdrukte en eerlijk gezegd ook niet veel zin om te gaan. Afwachten is dan het beste devies. Ondanks de spanning lukt het me toch enigszins om het even los te laten.

dav
Kleine Regenwulp uit de ANWB vogelgids

De volgende dag wordt de vogel al snel weer waargenomen, zou vliegend zijn gezien in een groep wulpen. Locatie is even ten oosten van Schagen. Even na 10:30 die kant op. Bus richting het station en al gauw zit ik in de trein naar Amsterdam. Op station Schiphol blijkt de trein niet verder te rijden wegens een defecte trein verderop op het traject. Zul je net weer zien. Gelukkig kan ik al heel snel mijn reis vervolgen en zoals gepland arriveer ik voor 13:45 op station Schagen. Helaas is de Kleine Regenwulp al uren uit beeld, niet meer gezien sinds de eerste melding. Dat zag er niet best uit. Maar niet gaan was ook geen optie, niet gegokt is altijd mis, bij zo’n megazeldzaamheid moet je wel.

Snel een OV-fiets huren en de uitgestrekte weilanden ten oosten van Schagen in. Zo kom je ook weer eens ergens. Kleine dorpjes waar ik nog nooit van had gehoord. Ondertussen was er wel, hoe bizar ook, een Kleine Trap ontdekt op plek van Kleine Regenwulp. Ga ik sowieso niet helemaal voor niks. Geen nieuwe soort, maar wel een soort die vandaag zou kunnen dienen als troostprijs. Terwijl ik langzaam richting de meute fiets krijg ik de ene na de andere plensbui over me heen. De harde wind erbij maakt het tot een fris fietstochtje. Aangekomen op de plek van Kleine Trap blijkt deze goed verborgen te zitten. We moeten het doen met een schim, beter dan niks zeg maar. Verschillende weilanden worden gescand door groepen vogelaars, voornamelijk vanuit de auto vanwege de regen.

Met de wetenschap dat men al urenlang tevergeefs een groot gebied had afgezocht, felle buien en dat het binnen drie uurtjes zo goed als donker zou zijn, zag het er triest uit. Ik was me mentaal al aan het voorbereiden op mijn ergste dip ooit. Het mislopen van een Kleine Regenwulp, 1e ooit voor Nederland en pas de 9e voor de WP (zeg maar groot Europa met een stukje Midden-Oosten en Noord-Afrika). Toch was ik er van overtuigd dat de vogel nog wel ergens in de omgeving zou zitten. Het was immers allesbehalve ideaal weer om als vogel weg te trekken met al die wind en regen. Die zit vast ergens verstopt, moet alleen nog even teruggevonden worden. Terwijl ik voor de zoveelste regenbui schuil onder een brug, check ik voor de zoveelste keer vandaag Dutch Bird Alerts, maar helaas nog altijd geen spannende berichten.

dav
Schuilen voor de regen onder een brug. Veel regen, geen regenwulp vooralsnog

Op een gegeven moment besluit ik mijn lot maar te accepteren dat het ‘m in ieder geval vandaag niet meer gaat worden. Dat is even flink balen, maar er is natuurlijk erger leed. Dan ga je automatisch weer relativeren en komen er vragen in je op: de halve wereld staat in brand, ernstige bosbranden in Australië, ik zie de beelden zo voor me. Dan denk je toch even: waar maak ik me druk over? het is maar een vogel. Wel ééntje die behoorlijk is verdwaald, dat wel. Een soort die normaal in noordoost-Siberië zit en hoort te overwinteren in Australië. De link tussen deze Kleine Regenwulp en die branden in Australië is zo gelegd. Een vogel die hier niet hoort te zijn, maar er toch is. Een stukje Australië in een groen Hollands weiland, omgeven door sombere grijze luchten.

Ik fiets langzaam maar weer terug naar het treinstation. Enkele Putters en een handjevol Grote Zilverreigers doen nog hun uiterste best om wat kleur te brengen op deze grauwe dag. Maar wie weet, duikt de Kleine Regenwulp de komende tijd nog ergens op. Het is rond 15:15 als ik de eerste woonwijk van Schagen binnen fiets en nog één keer de verschillende kanalen check op nieuwe informatie. En ja hoor, ongelofelijk. Folkert Jan stuurt een berichtje met de mededeling dat de vogel is teruggevonden, aangevuld met een locatie via google maps. Ik navigeer en fiets als een bezetene die kant op. De vogel is een stuk zuidelijker van de oude plek herontdekt door Fred Visscher.

12 minuten zou ik erover doen met de fiets volgens google maps, dat kon sneller dacht ik. Terwijl ik door de ene na de andere auto vol vogelaars ingehaald wordt trap ik stevig door. Ik heb de wind aardig mee, dat scheelt. Al snel ben ik op de plek, maar de vogel is weer even uit beeld. Vogel wordt spoedig weer gezien, maar weer een stukje verderop. Nu rent iedereen in blinde paniek die kant op over het smalle landweggetje. Ik grijp mijn fiets weer en dit keer ben ik degene die iedereen achter zich laat. Op de volgende locatie is het wel meteen raak en kan ik door iemand’s telescoop de vogel mooi zien, zij het op enige afstand. De ontlading is intens. Een ontlading bij een twitch met zo’n megazeldzaamheid die uit lijkt te lopen een deceptie is niet te beschrijven.

sdr
Vogelaars bij Kleine Regenwulp, in de schemering

In extase, samen met ongeveer 200 anderen. Een dag die hoopvol begon, uit leek te lopen op een kille dip maar uiteindelijk veranderde in een dag waar we later over 10, 20 of voor mijn part 60 jaar nog met een grote glimlach en gevoel van vreugde aan terug zullen denken. In september 2010 bevond een Kleine Regenwulp zich kortstondig in België. Ik weet nog hoe ik me destijds even in deze soort verdiepte en hoe verwonderd ik was van het feit dat deze van heel ver kwam. Het geeft deze waarneming in Nederland een extra stukje lading. Mijn 11e nieuwe soort in dit fantastische vogeljaar 2019 en voorlopig mijn 435e soort in Nederland. Was dit het dan voor dit jaar? of staat ons nog een tweede eindejaarsklappers te wachten? een Giervalk of Grote Trap zou ook leuk zijn.

Mijn dank gaat uit de Kleine Regenwulp die toch nog ten tonele verscheen, de herontdekker Fred Visscher, Folkert Jan voor het doorspelen van info, degene bij wie ik door de telescopen mocht kijken en de rest voor de gezelligheid en gesprekjes. Een Kleine Regenwulp als kerstcadeau, en als fikse bonus een Kleine Trap. Wat een dag.

dav

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s